Müzeyyen

Çok zaman geçti bizim kazaların üstünden.
Hiç unutamadım mesela inatla kırılmamış o bardağı..

Sonra Neşet ve ardından Hollandalı.
Müzeyyen kalır belki diye ettiğim dualar, ağzım rakı kokuyor diye mi kabul olmadı?..


Yorumlar

  1. Unknown3 Nisan 2015 14:51

    Kalır belki canlısı degil ama çalan bir plak götürür bizi o büyülü anason kokan gecelere

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kelebek

Nereye kadar.. Sormuyorum kendime. Sürdüğü , sevdiğim yere kadar..  Güne saygı duyup, yarını unuttuğumdan beri. Ve bu; insanlardan soyutlayarak kendimi aldığım nefesin meyvesi..
Devamı

Gün

Resim
Sabah oluyor her gün.   Bazı geceler uzun bazı geceler ağrılıda olsa; o güneş doğuyor. Her sabah selamlıyorum kendimi. Ardından karşı komşum bilmem ne isimli ablayı. Elinde sigarası, dünya da bir tek ona uygun görülen tizlik ötesi sesi ve tuhaf yorumları… Birde büyümek bilmeyen sokağa saldığı çocukları.  Mecidiye köyünde evler birbirine çok yakın. Kalpler ise bir o kadar işte.. Uzak birbirinden. 9 aralık 2013 - İstanbul
Devamı

Mayıs

Resim
Düşlerime kulak verdim dün gece, Geçip giden ömre de selam. Affetmeyi başaramadığım kim varsa, bağışladım. Bağışlamak Tanrıya mahsus falan değil, biliyorum. Büyüttüğüm tüm adamları affettim bir bir. Gideni, küseni, öleni.. Mayıs diye uyanacağız yarın. Ardından haziran ve bir zaman sonra temmuz.. Üstünden 1 yıl geçmiş olacak birçok şeyin. 1 yıl çok uzun bir zaman. Dün gece; Dolabın en köşesine sakladığım rakıyı çıkarttım, Kavun kestim, Biraz peynir koydum yanına. Bu kendimi affettim demekti. Soğudu sol mememin altındaki demekti, Bitti..
Devamı