Kayıtlar

Mart, 2015 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Giden

Biri ölünce Bi sigara yakıyorsun, belki bir kadeh şarap. Dünya durmuş, sen durmuşsun. Sorgulamaya başlıyorsun. Aldığın nefes, taptığın Tanrı, koşuştururken yorulduğun hayatın... Biri ölünce, zorlanıyorsun. Son ses açıyorsun en sevdiğin şarkıyı, saygı duymadan komşularına, Biraz yutkunuyorsun sonra, Kapanıveriyor aniden yaraların, utandığından olsa gerek çünkü bu acın daha bir başka. Derinleşiyorsun. Derinlerde kayboluyorsun. Biri ölünce Aramak istiyorsun kim varsa kırdığın ''affola'' diye hatan ya da seni kıranı; sövmek için ağızlar dolusu. Derinden inliyor ruhun. Canın çekiliyor da belli etmiyorsun. Biri ölünce zor oluyor işte. Yazmak istiyorsun, yazamıyorsun. Güzel uyusun.. Çok güzel uyusun.

Kelebek

Nereye kadar.. Sormuyorum kendime. Sürdüğü , sevdiğim yere kadar..  Güne saygı duyup, yarını unuttuğumdan beri. Ve bu; insanlardan soyutlayarak kendimi aldığım nefesin meyvesi..