Kelebek

Nereye kadar..

Sormuyorum kendime. Sürdüğü , sevdiğim yere kadar.. 
Güne saygı duyup, yarını unuttuğumdan beri. Ve bu; insanlardan soyutlayarak kendimi aldığım nefesin meyvesi..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gün

Resim
Sabah oluyor her gün.   Bazı geceler uzun bazı geceler ağrılıda olsa; o güneş doğuyor. Her sabah selamlıyorum kendimi. Ardından karşı komşum bilmem ne isimli ablayı. Elinde sigarası, dünya da bir tek ona uygun görülen tizlik ötesi sesi ve tuhaf yorumları… Birde büyümek bilmeyen sokağa saldığı çocukları.  Mecidiye köyünde evler birbirine çok yakın. Kalpler ise bir o kadar işte.. Uzak birbirinden. 9 aralık 2013 - İstanbul
Devamı

Yine Dans Ediyor Aklımda

Son Banliyö treni az önce gitti.. Olabildiğince dışında olmak istiyorken şehrin, tam ortasında kaldım bir başıma. Ellerimi ovuşturuyorum, ovuşturdukça çatlıyor tenim. Kuru derim kana bulandı. Şimdi sen öpmek için ellerimi tutsan, görünce kan revan bırakıp gitmez misin beni? Duyuyorum; ''-Geldiğim bile yok ki'' cümlesine bulaşmış sesini.. Oysa ne şanslı köprücüklerim. Ona bakıp şiirler yazılıyor şehrin bu yakasında.  Onca insanla ayrı zamanlarda gittiğimiz aynı mekanlara, Yeşillerin maviliğe karşılıksız aşkına, Kendimi bulmaya çalışırken eksik olmadığım dostlarla rakı masalarına, İstanbul'dan Rodos'a anlatılışlara, Ve artık aramızda olmayanlara.. Bir yudum daha. Benden, Senden, Bizden kalan parçalara.. Son tren az önce kalktı. Ellerim kanıyor. Sigaraya bulaşıyor diye üzülüyorum, sigara hatıra. Bir yudum, bir rakı, bir şarkı. Bir veda.
Devamı

Merhaba Sevgili Ben

Arabanın buğulu camını elinle silersin ve o lanet buğu asında camın dışındadır ya.. İçimde bir yerlerde sakladığım insanlar var benim. Yılda bir kaç defa uzaktan izlediğim. Onlar içinde zor. Babaları öldü. İnsanın babası ölür mü? Ambulans seslerinden nefret ederim, tam 6 yıldır. Tabut denen saçmalığı da sevmem ve toprakları. Ben, yani ne bileyim sadece büyük insanlar ölür sanırdım. İşte ananemin annesi mesela ne kadar üzücü olabilirdi ki ölümü.. Sırayla ölüm diye bir şey olmalıydı. Ne zaman burnumuzu soktuk senin işine sevgili Tanrı? Ve niye onca kalbi kuru insan varken bizi seçtin cezalandırmak için.. Kızıyor musun bunları söyledim diye? Onca konuşmalarımızı bir yana bırakıp kızacak mısın şimdi bana? Saçlarımın hiç uğruna kısa olması canımı acıtıyor. Onun dışında iyiyim. Acılarını gösterirsen insanlar bundan beslenir diyor bir çok arkadaşım. Mutluluğumu gösterirsem de nazara gelirmişim. Peki ben hangi ara kendim için yaşayayım? Bari onu da söyleyin. Biz onlardan da...
Devamı