Kelebek

Nereye kadar..

Sormuyorum kendime. Sürdüğü , sevdiğim yere kadar.. 
Güne saygı duyup, yarını unuttuğumdan beri. Ve bu; insanlardan soyutlayarak kendimi aldığım nefesin meyvesi..

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gün

Resim
Sabah oluyor her gün.   Bazı geceler uzun bazı geceler ağrılıda olsa; o güneş doğuyor. Her sabah selamlıyorum kendimi. Ardından karşı komşum bilmem ne isimli ablayı. Elinde sigarası, dünya da bir tek ona uygun görülen tizlik ötesi sesi ve tuhaf yorumları… Birde büyümek bilmeyen sokağa saldığı çocukları.  Mecidiye köyünde evler birbirine çok yakın. Kalpler ise bir o kadar işte.. Uzak birbirinden. 9 aralık 2013 - İstanbul
Devamı

Mayıs

Resim
Düşlerime kulak verdim dün gece, Geçip giden ömre de selam. Affetmeyi başaramadığım kim varsa, bağışladım. Bağışlamak Tanrıya mahsus falan değil, biliyorum. Büyüttüğüm tüm adamları affettim bir bir. Gideni, küseni, öleni.. Mayıs diye uyanacağız yarın. Ardından haziran ve bir zaman sonra temmuz.. Üstünden 1 yıl geçmiş olacak birçok şeyin. 1 yıl çok uzun bir zaman. Dün gece; Dolabın en köşesine sakladığım rakıyı çıkarttım, Kavun kestim, Biraz peynir koydum yanına. Bu kendimi affettim demekti. Soğudu sol mememin altındaki demekti, Bitti..
Devamı